چند روز پیش یوسف داشت یه اسباب بازی رو از دست مسیح می کشید. و با همون زبون بی زبونی خودش غر می زد که یعنی بده. مسیح هم بر عکس همیشه، و برعکس رابطه اش با بچه های دیگه، به جای اینکه اسباب بازی رو ول کنه، اون رو محکم گرفت و گفت :"نه یوسف...من دارم باهاش بازی می کنم..." یعنی نمی دونین چی حالی می ده که پسر یک ساله آدم باعث باشه پسر 4 ساله آدم یاد بگیری از حق خودش دفاع کنه:)

می رسیم به مهد کودک. وقتی می خواد پیاده بشه، بهش می گم با یوسفم خداحافظی می کنی؟ می چرخه یوسف رو توی صندلیش بغل می کنه می گه: "خدافظ یوسف. من می رم مهدکودک، توهم می مونی پیش مامان." بعد یه کم مکث می کنه و من دلم می ریزه که نکنه الان دلش بگیره که من و یوسف باهمیم و اون نیست. بعد یهو می گه :"مامان وفل به انگلیسی چی می شه؟""

تو اون لحظه مکث بعد اون خداحافظی عمیق، داشته فکر می کرده چه جوری به دوستاش بگه صبحونه چی خورده!

سی دی آهنگ های فیلم لگو رو از کتابخونه گرفته. بدون اینکه فیلم رو دیده باشه. سی دی داره پخش می شه، من دارم غذا درست می کنم، مسیح لگو بازی می کنه، و یوسف روی زمین زیر یه اسباب بازی آویزون دراز کشیده و تازه شروع کرده نغ زدن. آهنگه یه جاهایی که احتمالا صحنه های جنگه یه کم ترسناک و خشن می شه. 

بهش می گم: مسیح، یه ذره می ری پیش یوسف تا من کارم تموم بشه؟

می گه آره. 

می ره بالا سرش، یه اسباب بازی براش تکون می ده و یه کم حرف می زنه. یه خورده بعد می گه: مامان، سی دی رو خاموش می کنی؟

خاموش می کنم.

دوباره می چرخه طرف یوسف و می گه: نه جون من، نترس، چیزی نبود. آهنگ بود. می خوای خودم شعر بخونم؟  یه روز یه آقا خرگوشه.....

لحظه های برادری

واسه اینکه کمی بالانس رابطه ها رو حفظ کنم، به یوسف می گم: یه دقه باید صبر کنی الان نوبت مسیحه.

مسیح می گه: مامان...با نی نی نباید اینطوری حرف بزنی.

بعد صداش رو زیر می کنه و می گه: باید بگی عزیزم، پسرم، یه کم صبر کن....